Ze zbiorku do tej pory przeczytałem jedno opowiadanie - "Martwe drzewo". Mimo niecałych 2 stron zrobiło na mnie ogromne wrażenie a cytat:


Daje do myślenia. I nigdy nie zastanawiałem się nad duchami drzew...a może powinnem jako zapalony grzybiarz I jedna z osób, która pozbyła się ostatnio wiekowej wiśni z ogródka

Zapomniałem napisać o moich wrażeniach z przeczytania całego zbioru. Więc są jak najbardziej pozytywne. Moimi faworytami są wspomniane we wcześniej napisanym przeze mnie poście "Martwe drzewo" oraz "Synowie Abrahama", "Duch XX wieku" i "Dobrowolne zamknięcie". Jednak i reszta ma wiele bardzo dobrych stron. Opowiadania cechuje często oryginalność i nieprzewidywalność. Plusem moim zdaniem są zakończenia, często otwarte, jednak wyjątkowo trafne. W kilku przypadkach ostatnie słowa opowiadania mnie zgniotły. Ogólnie bardzo fajny zbiór i po słabym "Pudełku w kształcie serca" tak jakoś cieplej patrzę na "Rogi". Nawet chyba w najbliższym czasie się z nimi zapoznam.

O, a tak się złożyło, że dzisiaj skończyłem czytać ten zbiór. Może kiedyś sięgnę po Rzymowskiego, zwłaszcza, że "Pop-art" to po prostu kapitalne opowiadanie. O potędze tego tomiku stanowi właśnie ten tekst na równi z "Najlepszym nowym horrorem", "Maską mojego ojca" i "Dobrowolnym zamknięciem". Reszta tomu jest niezła, dobra, albo kiepska, ale te cztery teksty dla mnie stały się momentalnie klasykami. Szczególnie dwa ostatnie to skończone arcydzieła. Bardzo podoba mi się style Hilla, bardzo przypomina mi Bradbury'ego z "Październikowej krainy" i z pewnością osoby lubiące jeden tomik powinny sięgnąć po drugi i vice versa. Gdzieś w necie czytałem, że Joe inspiruje się mocno ojcem, ale jestem mocno przeświadczony, że jeden i drugi po prostu wielbią twórcę "Kronik marsjańskich".

"Pudełko w kształcie serca" było z jednej strony lepsze od najsłabszych tekstów w tego tomu, ale o wiele gorsze od najlepszych momentów. Do "Rogów" nie mogę się jeszcze odnieść, ale Hill wiele sobie u mnie zyskał i z pewnością prędzej czy później po nie sięgnę.