Rok wydania: 2010

Ignatius Perrish budzi się pewnego ranka kompletnie skacowany. Jest pewien, że w nocy narobił głupstw, ale nic nie pamięta. W lustrze zauważa z przerażeniem, że wyrosły mu rogi? Zdezorientowany idzie do lekarza. Dostrzega też inną prawidłowość: wszyscy zaczynają mówić mu, co myślą. Bez ogródek, tak jakby nie mogli się powstrzymać. Kiedy Ig dotyka skóry innego człowieka, poznaje jego myśli, wspomnienia, widzi przeszłość. Rok wcześniej zgwałcono i brutalnie zamordowano jego dziewczynę i właśnie to wydarzenie doprowadziło Ignatiusa na skraj załamania nerwowego. Czy nowe zdolności pomogą mu wrócić do równowagi i odkryć, kto jest winien śmierci ukochanej?

Ja czytałam, się tu przyznam jako pierwsza. Raz w oryginale i raz "po ludzku", i oczywiście powiem, że warto, ale mnie niekoniecznie trzeba słuchać, jako że wszystkie trzy książki Hilla mi się bardzo podobały. Tylko nie nastawiaj się na krwisty, straszny horror, bo to jest raczej opowieść kryminalno-romansowa z wątkiem demonicznym i bardzo fajnymi retrospekcjami z dzieciństwa bohaterów. Niesamowitości też tu trochę jest, całkiem sporo nawet, ale z przymrużeniem oka potraktowanej.

dzięki właściwie od żadnej książki nie oczekuję krwistego horroru - preferuję raczej takie "Worki Kości"

To moja pierwsza książka Hilla. Nie wiedziałam czego się po nim spodziewać (no prawie nie wiedziałam  ) i ja mam bardzo pozytywne wrażenia po lekturze.
Te retrospekcje bardzo mi się podobały - lubię tego typu zabiegi w książkach.
Fajnie Joe pisze i chętnie przeczytam jeszcze Pudełko w kształcie serca. Mam już na półeczce, co mnie bardzo cieszy.

Rogi nie są zbiorem opowiadań, pomyliłeś albo tytuły albo topiki zbiorem są 'Upiory XX wieku'.

zawsze możesz recenzję przeczytać

Wreszcie i ja zabrałem się za książkę. Na chwilę obecną jestem autentycznie zachwycony. Już sam początek był świetny, ale jak przyszła kolej na retrospekcje z dzieciństwa to wsiąkłem na dobre. To tematyka, którą uwielbiam, a tu jest zaserwowana naprawdę w mistrzowskim wydaniu. Mam szczerą nadzieję, że ostatecznie Hill mnie nie rozczaruje (jeszcze całkiem sporo mi zostało), ale już teraz mogę powiedzieć, że "Rogi" to książka nieporównywalnie lepsza od "Pudełka"!

Właśnie skończyłem "Rogi" i muszę przyznać, że to bardzo dobra książka. Sceptycznie podchodziłem do Joe Hilla, uważałem, że nic dwa razy się nie zdarza ( w tym przypadku, dwóch dobrych  pisarzy w rodzinie ). Muszę jednak posypać głowę popiołem i powiedzieć, że "niedaleko pada jabłko od jabłoni".
Książka trzyma poziom, końcówką świetna, praktycznie nie ma przestojów. Z niecierpliwością będę czekał na coś nowego od Joe Hilla.