Rok produkcji: 1990

Reżyseria: Rob Reiner
Scenariusz: William Goldman

Pisarz Paul Sheldon (James Caan), który zyskał popularność romansidłami o kobiecie imieniem Misery, podczas zamieci śnieżnej w górach ma wypadek samochodowy. Po pewnym czasie odzyskuje przytomność w stojącym na odludziu domu Annie Wilkes (Kathy Bates), byłej pielęgniarki kochającej jego książki o Misery. Z połamanymi nogami, uzależniony od środków przeciwbólowych, Paul zdany jest na łaskę wybawicielki, która nie kwapi się, by odwieźć go do szpitala. Opieka - od początku dziwna i niezbyt miła - zamieni się w prawdziwy koszmar, gdy Annie wróci z miasta z ostatnią książką Paula, w której, jej zdaniem, wyrządził on Misery krzywdę...

Oglądałam dość niedawno. Skorzystałam z okazji, że film był jako dodatek do Vivy i kupiłam
Uważam, że Kathy Bathes była genialna w tym filmie. Raz serdeczna, budząca sympatię, radosna osoba w ułamku sekundy zmienia się w przerażającą psychopatkę. Klimat książki też jest dobrze ujęty.

Ze mną było inaczej. Myślałem że to film jest strasznie brutalny ale potem przeczytałem książkę i szczęka mi opadła.
I tak jest to bardzo dobra ekranizacja. Świetna Kathy Bates.

Zarówno książka jak i film dla mnie na dosyć średnim poziomie. Nie jestem wielkim fanem Misery, acz muszę przyznać, że Kathy Bates pasowała do roli Annie idealnie i można o niej mówić tylko w samych superlatywach

Kolejna ekranizacja Stefana za mną, tym razem obejrzałem sobie "Misery".
Film jest bez dwóch zdań świetny, głównie za sprawą świetnej gry aktorskiej Jamesa Caana i Kathy Bates.
Posiada świetny klimat, napięcie nie opuszcza widza nawet na chwilę, a ogląda się go z zapartym tchem oczekując na welki finał. Dla fanów filmów grozy to wręcz pozycja obowiązkowa!
Jednak porównując film do wersji pisanej nie jest już tak różowo. D Według mnie książkowa wersja Annie Wilkes jest nieporównywalnie bardziej przerażająca od filmowej. Brak scen amputacji stopy i kciuka, a także sceny zbójstwa policjanta za pomocą krzyża, to jakieś totalne nieporozumienie. Właśnie te ekstremalne zachowania wywołały w Paulu największy strach i większą uległość przed Annie. Poza tym akcja filmu nie powinna wychodzić poza jej dom (czyli tak jak było w książce), spotęgowało by to wrażenie bezsilności i zwątpienia maltretowanego pisarza.
Tak więc film jest świetny ale książka i tak bije go o głowę!  

Film ciekawy, nie nudziłem się na nim ani przez chwilę. Chodź brakowało mi kilka scen z książki, to


zgadzam się z opinią z cytatu. Przed obejrzeniem lepiej przeczytać książkę.