W mojej opinii warto najpierw przeczytać opowiadanie, a potem obejrzeć film. Niby nic nowatorskiego, z tym że film jest lepszy od opowiadania. Najpierw go obejrzałem. Wtedy zapragnąłem przeczytać książkę. Pierwszym rozczarowaniem był fakt, że to krótkie opowiadanie, a nie powieść. A szkoda, bo to materiał na naprawdę świetną, długą książkę. Zazwyczaj reżyser jest obrzucany błotem za zmianę treści oryginału, ale w tym przypadku zrobił świetną robotę. Dorzucił mnóstwo elementów, zbudował napięcie. Pomysł z powrotem do "nierzeczywistej rzeczywistości" pasuje jak ulał i szczerze się zdziwiłem kiedy okazało się że to nie pomysł Kinga. W opowiadaniu napięcie budowane jest przez rozmowę z Olinem, a potem... Cóż... Rach ciach, krzywe drzwi, płynący pokój i już... Podsumowując: Opowiadanie jest gorsze. I jeśli najpierw obejrzy się film, a potem je przeczyta, to wydaje się o wiele gorsze. Tyle ode mnie. Pozdrawiam

Moim zdaniem tą subtelnością opowiadanie jednak wygrywa z filmem...

Opowiadanie czytałem dosyć dawno temu, a film obejrzałem dzisiaj. Jak wyczytałem - jest to wersja kinowa jaka wyszła w Polsce na DVD. Myślałem, że sceny wycięte i dwa dodatkowe zakończenia, jakie są na płycie, to wszystkie wariacje na temat tego filmu, a jednak pozostaje mi jeszcze polowanie na reżyserkę jak widzę po postach...
Do rzeczy. Film jako ekranizacja widzi mi się średnio, by nie użyć mocniejszych słów niestety. Dodane momenty i wątki są jak dla mnie doklejone do (całkiem dobrego) opowiadania i w sumie tylko wydłużają jego długość. Wolałbym wierniejszą adaptację (co za tym idzie krótszy film), ale ja już tak mam, że zawsze preferuję ekranizacje wierniejsze niż te bardziej swobodne. Za to złapałem chyba ze dwa nawiązania do Kingowej twórczości... Tytuł książki Mike'a to "Long Road Home". Czy nie jest to aluzja do komiksowej serii "Mrocznej Wieży"? I drugie, zalatujące mocno Kubrickowym "Lśnieniem" - moment, gdy w łazience przelewa się krew z umywalki (to nie spoiler). Przypomniał mi sceną na hallu pełnym krwi z ww. filmu.

Było o ekranizacji, a teraz o samym filmie. No ten, jako samodzielny byt, oceniam lepiej i to zdecydowanie. Jest klimat, jest ciekawa fabuła i rewelacyjne moim zdaniem zakończenie. Co prawda nie trawię wątków w stylu "zrozpaczony ojciec" (taka tematyka położyła już inne filmy - jak "Znaki" czy "Wojnę Światów"), ale jakoś starałem się omijać te sceny w głowie, by nie zepsuć sobie opinii o całości. Akcja w hotelu całkiem dobra, jest momentami nawet bardzo ciekawie (twist pod koniec - rewelacja) i tutaj bawiłem się świetnie. W sumie film oceniam raczej pozytywnie i polecam go jako dobrą porcję rozrywki. Nie jest to jakieś cudo, ale warte obejrzenia - na pewno.